Silikon może zwiększyć samoocenę i jest marzeniem wielu kobiet.
+ 5 możliwych do leczenia przyczyn swędzenia pochwy
+ 9 powodów, dla których ostatnio częściej robisz kupę
+ Iluzja optyczna: Czy potrafisz znaleźć kota na tym obrazie w 6 sekund?
Jednak niektóre badania sugerują, że implanty piersi mogą mieć związek z chorobami autoimmunologicznymi, mogąc powodować u kobiet takie choroby jak reumatoidalne zapalenie stawów, twardzina, sarkoidoza i zespół Sjögrena.
Mimo to, Amerykańskie Towarzystwo Onkologiczne podkreśla, że nawet z badaniami, nie jest jeszcze możliwe ustalenie jasnego związku między implantem a tymi chorobami. Ale czy silikon może Cię rozchorować czy nie? Dowiedz się więcej, z informacji ze „Healthline”.
Chociaż związek między silikonem a chorobami autoimmunologicznymi nadal jest niejasny, znane są inne potencjalne ryzyka związane z implantami piersi, takie jak powstawanie blizn, ból w piersiach, infekcje, zmniejszenie czułości, wycieki lub rozerwanie implantu.
Co więcej, Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i amerykańska agencja ds. żywności i leków (FDA) zidentyfikowały potencjalnie poważniejszy powód do obaw: rzadki typ raka, zwany dużokomórkowym chłoniakiem anaplastycznym związanym z implantem piersi, lub BIA-ALCL.
Czynniki powodujące BIA-ALCL
Naukowcy stwierdzają, że przyczyny tego nowotworu nie są jeszcze jasne. Zauważono jednak, że implanty teksturyzowane są związane z większą liczbą przypadków BIA-ALCL niż implanty gładkie. Dzieje się tak, ponieważ te pierwsze mają większą powierzchnię, na której może powstać infekcja bakteryjna. Infekcje mogą wywołać typ odpowiedzi immunologicznej, która w bardzo rzadkich przypadkach prowadzi do BIA-ALCL. Niezależnie od typu protezy, zapobieganie infekcjom jest kluczowe, ponieważ są one znacznie bardziej powszechne w przypadku implantów piersi, niż można sobie wyobrazić.
Objawy BIA-ALCL
Chociaż BIA-ALCL prawie zawsze jest skoncentrowany w tkance otaczającej implant, często może rozprzestrzeniać się do innych części układu limfatycznego organizmu, w tym węzłów chłonnych. Główne objawy obejmują:
Obrzęk lub stały ból wokół implantu, który może wystąpić długo po tym, jak rana pooperacyjna się zagoiła, i wiele lat po tym, jak silikon został wprowadzony;
Wydzielina wokół implantu;
Kontraktura torebkowa, która może powodować guzek pod skórą lub zgrubienie bliznowatej tkanki wokół implantu, powodując deformację.
Inne objawy, takie jak zaczerwienienie, obrzęk, ból i zmiany kształtu lub koloru piersi, także wymagają uwagi.
Diagnoza BIA-ALCL
BIA-ALCL jest klasyfikowany jako chłoniak z komórek T. Ten typ chłoniaka ma tendencję do szybkiego wzrostu, a perspektywa osoby z taką diagnozą zależy od stadium raka i tego, jak agresywny jest. Połowa wszystkich przypadków BIA-ALCL jest zgłaszana w ciągu 7 do 8 lat od wprowadzenia implantów.
Leczenie BIA-ALCL
W przypadkach, gdy BIA-ALCL jest ograniczony do tkanek otaczających jedną lub obie piersi, konieczne jest chirurgiczne usunięcie implantów. Przy wczesnym rozpoznaniu stadium 1, usunięcie implantu zwykle wystarcza, aby zatrzymać postęp choroby.
Jednak w przypadku raka w stadium 2 lub wyższym, konieczne jest bardziej agresywne leczenie. Oprócz usunięcia silikonu, chemioterapia może spowolnić lub zatrzymać postęp choroby.
Wskaźnik przeżycia dla osób z BIA-ALCL jest stosunkowo wysoki: 89% w ciągu pięciu lat dla dowolnego stadium raka. Wskaźnik przeżycia jest jeszcze wyższy dla osób z rakiem w stadium 1, które przeszły kompletną usunięcie dotkniętych implantów i rakowych tkanek piersi.
Jak zapobiegać BIA-ALCL
Aby zminimalizować ryzyko infekcji, rozerwania implantu i raka piersi, monitoruj piersi po operacji. Przestrzegaj instrukcji dotyczących opieki pooperacyjnej podanych przez chirurga i skonsultuj się z lekarzem natychmiast, jeśli zauważysz jakiekolwiek zmiany w piersiach lub ogólnym stanie zdrowia, szczególnie jeśli masz objawy infekcji.
Inne potencjalne powikłania związane z silikonem
• Krwiaki;
• Krwawienia;
• Zakrzepy krwi;
• Martwica skóry;
• Opóźnione gojenie ran;
• Nagromadzenie bliznowatej tkanki;
• Deflacja i rozerwanie implantu;
• Zmiany w kształcie, objętości lub wrażliwości piersi;
• Przerzedzenie tkanki piersiowej i skóry;
• Zwapnienia;
• Dyskomfort w piersiach;
• Wydzielina z piersi;
• Upadek lub przemieszczenie implantu;
• Asymetria;
• Konieczność dodatkowych operacji.
